Pazar, Nisan 01, 2007

bensiz bahar... baharsız ben... bahar mı bensiz? ben mi baharsız?



içimde bir tuhaflık var, dışıma da yansıyan.

mutsuz değilim ama mutlu da değil...

sanmıştım ki; baharla yeşeririm tekrar, ancak bu yeşeremediğim ilk baharım olacak.

çiçeklenmeyeceğim bu baharda ilk defa.

demek o yüzden en renkli baharımdı geçen yıl yaşadığım. bir daha çiçek açamayacağımdandı demek, o denli cıvıltılı, o denli mis kokulu oluşum.

bahar bu yıl sadece yanımdan geçip, gidecek... bana, ne hayat, ne renk, ne koku verecek...

5 yorum:

foondah dedi ki...

bahar yanından geçip gitse bile yaz var; güneşiyle bulutsuz gökyüzüne doğacak ve içini sımsıcak ısıtacak, parlaklığıyla hayatını aydınlatacak ;) küresel ısınmayalım, bireysel ısınalım hocam ;P koccaman öpüyorum ;))

edi.ben dedi ki...

işte benim sadık öğrencim. işte benim yok anımda var edenim.
yaz ısıtsın tabi, yaksın hatta ama fundam ben çiçek açmadıktan sonraaa... hiç fotosentez etmeden bi' yaz geçirmek ne demek, bilmem ama bu yaz öğrenicem sanırım :).
benim öpücüklerim seninkilerin 2 katının 4 katları şeklince yöneliyor sana ...
MUAHHH!!!

zihniorer dedi ki...

içimde bir tuhaflık var, dışıma da yansıyan
Bazen de dışının aynası, içinin görüntüsü olabiliyor. Naçizane önerim, bu günlerde en cici elbiselerinizi giyinmeye bakın. Saçlarınızı da öyle… Bu görüntü içinize yansıyacaktır. .
mutsuz değilim ama mutlu da değil...
Oysa insan ya mutlu olmalı, ya da mutsuz.Biri diğerisiz olmuyor zıtlıklar yasasına göre. Öyle ki, İkisinin arası “ölüm”dür.
sanmıştım ki; baharla yeşeririm tekrar, ancak bu yeşeremediğim ilk baharım olacak.
Belki de olmayacak? Daha bitmedi ki bahar.
çiçeklenmeyeceğim bu baharda ilk defa.
Önyargı kilidini açacak olan anahtarı, denizin derinliklerine atmamalısınız.
demek o yüzden en renkli baharımdı geçen yıl yaşadığım. bir daha çiçek açamayacağımdandı demek, o denli cıvıltılı, o denli mis kokulu oluşum.
Mis koku üreten fabrikaların iflas ettiğini kim söyledi?
bahar bu yıl sadece yanımdan geçip, gidecek... bana, ne hayat, ne renk, ne koku verecek..
Kendi eliyle bahar kısmetini bağlamak denir buna.
Bir gün bir kitap okudum, bütün hayatım değişti…
…bu ışıkta kendimi sezdim, bu ışıkta daha sonra tanıyacağım, yakınlaşacağım bir hayatın gölgelerini hissettim.
..ondan sonraki sayfayı okudum, öteki hayatın eşiğinden sızan ışığı gördüm. Şimdiye kadar bilmediklerimi ve bildiklerimi gördüm. Kendi hayatımı gördüm, kendi hayatımın alacağını sandığım yolu…
….şimdiye kadar bildiğim, düşündüğüm pek çok şey, üzerinde durmaya değmez, ayrıntılara dönüştüler ve bilmediklerim gizlendikleri yerden çıkıp bana işaretler yolladılar.
….kitap da tabi ben orada yaşadığıma göre benden söz ediyor olmalıydı. Benim düşündüklerimi benden önce biri düşünüp yazdığı için böyleydi bu.
….kitabın bana önce fısıldar gibi, sonra bir çeşit zonklamayla, sonra pervasız bir şiddetle gösterdiği şey, oldukça anlıyordum, orada, benim ruhumun derinliklerinde yıllardır yatıyormuş.
…..bir anda hayatımın hiç düşünemediğim kadar zenginleştiğini anladım.
…..neredeydi konuşabileceğim bana benzer kişiler, yüreğime seslenen rüyayı bulabileceğim ülke neredeydi, kitabı okumuş öteki kişiler nerede?
…aşk kitaptan yüzüme fışkıran ışık kadar sarsıcıydı ve hayatımın çoktan yoldan çıkmış olduğunu bütün ağırlığıyla kanıtladı.
….içine düştüğüm bu yeni alemdeki dayanılmaz yalnızlık duygusundan kurtulabilmek için kendime benzeyen ötekileri bulmam gerekiyordu….
Orhan Pamuk- Yeni hayat’tan altını çizdiklerim..
hoşçakalın

edi.ben dedi ki...

...içine düştüğüm bu yeni alemdeki dayanılmaz yalnızlık duygusundan kurtulabilmek için kendime benzeyen ötekileri bulmam gerekiyordu….

kesinlikle...

zihniorer dedi ki...

Bu baharı farklı, algıladığımızın “giz”ini burada açıklamıştım. Belki, “kır atın yanında duran ya huyuna ya suyuna”… gibi..
Her şey psikolojide bitiyor bence.

19 yıllık Sevgili(M) eşim ile en güzel 19 bahar…
Ve bu 19 ların akordudur baharların ritmini belirleyen. Yazmaya zaman yetiremediğim en güzel yıllar… yani, bu konularda diyeceklerim epeyce fazla …